Сот және құқық қорғау органдарындағы реформалардың тиімділігін, сол тиімділіктің төмен болу себептерін зерттей отырып, реформаларды әзірлеуге жауапты жаңадан құрылған органдарға тоқталғым келеді. Мәселен құқық қорғау жүйесін реформалау жөніндегі жұмыс тобының құрамына келейік. Бұқаралық ақпарат құралдарында, нақтырақ айтсақ, Turan Press ақпараттық агенттігінде бұл жұмыс тобына ғалымдар, сарапшылар, кәсіпкерлер құқықтары мен адам құқықтары жөніндегі уәкілдер, үлкен тәжірибесі бар танымал ардагерлер, атап айтқанда, құқық қорғау жүйесін реформалау жөніндегі жетекші заңгерлер, адвокаттар және азаматтық қоғам өкілдерін тарта отырып, кешенді жұмыс жүргізілгені туралы айтылды. Тіпті, қылмыстық процестің үш буынды моделін енгізудің ең жоғары жетістігі ретінде қылмыстық қудалау шеңберіне тартылмаған екі мыңнан астам адамның құқығы қорғалғаны жөнінде де жарияланды. Алайда, бұл сандардың нақты қайдан алынғаны анық емес. Сондай-ақ біз жұмыс тобының сарапшылық құрамын толықтыра түсу керек деп санаймыз. Өйткені оның құрамында беделді ардагер-практиктер жоқ.
Құқық қорғау және сот жүйесін реформалау мәселелерін терең пысықтау үшін жұмыс тобына енген әр адамның қажетті әрі жеткілікті тәжірибесі мен құзыреттілік деңгейі болуы керек. Әсіресе, көп жылдық жұмыс өтілі бар ардагерді көбірек тарту қажет.
Мемлекеттік аппаратта жұмыс істеп тұрған институттар бар. Олар өз бейіні бойынша құқық қорғау, сот жүйесін реформалау жөніндегі міндеттерді шеше алады. Мысалы, Президент Әкімшілігінің мемлекеттік-құқықтық бөлімі, құқықтық саясат жөніндегі кеңес. Осы институттардың кадрлық құрамын бейінді мамандармен күшейтіп, іс жүзінде нақты пайдалансақ та болады. Бұл өміршеңдігі мен тиімділігін дәлелдей алмаған түрлі органдардан әлдеқайда тиімдірек болар еді. Сондықтан біз «бас тарта отырып, ұсыныс жаса» деген қағидатты басшылыққа алып, судьялардың, прокуратура және басқа да құқық қорғау органдары қызметкерлерінің отставкадағы әлеуетін пайдалану қажет деп санаймыз.
